اعطای نشان افسر به دکتر ژاله آموزگار

Эътои нишони «Афсар» ба доктор Жола Омӯзгор

X140495پنجشنبه، دهم تیرماه 1395، نشان افسر، یکی از رتبه‌های پنج‌گانۀ نشان لژیون دونور، به دکتر ژاله آموزگار، عضو وابستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، از سوی سفیر فرانسه در محل سفارت این کشور در تهران، اهدا شد.
لژیون دونور، بالاترین نشان افتخار کشور فرانسه است که دارای پنج سطح درجه‌بندی است. نشان شوالیه تا کنون به حدود ٣٠ نفر ایرانی اهدا شده است. نشان افسر که اینک به بانوی دانشمند، دکتر آموزگار، هدیه شده تا کنون به پنج ایرانی اهدا شده است.
در این مراسم که با حضور داریوش شایگان، دکتر علی‌اشرف صادقی، دکتر حامد فولادوند، علی دهباشی، حمید امجد، نیر طهوری، علی‌اصغر سعیدی، آذرتاش آذرنوش، پری صابری، منصوره اتحادیه، پرینوش گنجی، امیرسعید الهی و شماری دیگر از
استادان و دانشجویان برگزار شد، سفیر فرانسه طی سخنرانی کوتاهی از جایگاه علمی دکتر ژاله آموزگار سخن گفت و سپس نشان افسر را به او اهدا کرد.
در ادامه دکتر آموزگار در بخشی از سخنرانی خود اظهار کرد: امروز روز بزرگی برای من است، و من عمق این افتخار را احساس می کنم. من به نسل «ممکن‌ها» تعلق دارم. نسلی که در زندگی‌اش هدف داشت.
دکتر آموزگار به دوران تحصیل خود در دانشگاه تبریز و سوربن نیز اشاره کرد و از استادان خود، بنونیست، ژیلبرت لازار و ژان دومناژ نام برد و از سفیر فرانسه برای برگزاری این مراسم تشکر کرد.
پس از آن داریوش شایگان در جایگاه سخنرانی حاضر شد و گفت: برای بخش بزرگی از ایرانیان دکتر ژاله آموزگار «بزرگ بانوی مطالعات ایران باستان» است. غرض از این رشته همان چیزی است که آلمان‌ها آن را ایرانیستیک می‌نامند؛ یعنی مطالعۀ فرهنگ و زبانهای باستانی ایران پیش از اسلام.
شایگان افزود: این را نیز تأکید کنم که طی دهه‌های گذشته این رشته فرزند یتیم حوزۀ مطالعات کلاسیک بوده است. فی‌المثل در امریکا کرسی زبانهای باستانی ایران به‌تدریج از دانشگاه کلمبیا و هاروارد حذف شد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: در مراکز آکادمیک دانشگاه‌های بزرگ و معتبر دنیا که مطالعات ایران باستان چنین وضعیتی پیدا کرده، هستند و بودند محققان ایرانی‌ای که در این زمینه تلاش کردند و در میان آنها می توان از زنده‌یاد احمد تفضلی و ژاله آموزگار یاد کرد که کوشیدند این میراث گرانبها را که در شرف نابودی است، به هر قیمتی محافظت کنند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: ژاله آموزگار تمام زندگی‌اش را وقف این امر خطیر کرد و تمام دانش و سماجت خستگی‌ناپذیر و عزم راسخش را مصروف زنده نگاه داشتن مشعل ایران باستان کرد. هیچ‌کس به اندازۀ خانم آموزگار سزاوار این افتخار نیست که وزارت فرهنگ فرانسه به‌حق به او اعطا می‌کند. خوشحالم که امشب در این مراسم حضور دارم و شاهد قدرشناسی از زحمات این زندگی پرثمر هستم.
دکتر ژاله آموزگار یگانه (12 آذر 1318)، استاد بازنشستۀ رشتۀ فرهنگ و زبانهای باستانی دانشگاه تهران و عضو وابستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. برخی از آثار وی عبارت‌اند از: ایران باستان (ماریان موله/ ترجمه)؛ نمونه‌های نخستین انسان و نخستین شهریار در تاریخ افسانه‌ای ایرانیان (آرتور کریستن‌سن/ ترجمه و تحقیق)؛ شناخت اساطیر ایران (جان هینلز/ ترجمه)؛ اسطورۀ زندگی زردشت (تألیف، با همکاری احمد تفضلی)؛ اداویرا‌فنامه (ارداویرازنامه) شامل حر‌ف‌نویسی، آوانویسی، ترجمۀ متن پهلوی، واژ‌ه‌نامه (فیلیپ ژینیو/ ترجمه و تحقیق)، زبان پهلوی، ادبیات و دستور آن (تألیف، با همکاری احمد تفضلی)؛ تاریخ اساطیری ایران (تألیف)؛ کتاب پنجم دینکرد؛ زبان، فرهنگ، اسطوره (مجموعه مقالات)؛ یادگار زریران.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی دریافت این نشان را به سرکار خانم دکتر ژاله آموزگار تبریک می‌گوید و تندرستی و بهروزی ایشان را آرزومند است.

به روایت: www.persianacademy.ir (پایگاه اینترنتی فرهنگستان زبان و ادب فارسی)

Панҷшанбе, 30 июни соли 2016 нишони «Афсар» – яке аз рутбаҳои панҷгонаи Легиони Донор ба доктор Жола Омӯзгор – узви вобастаи Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ аз сӯи сафири Фаронса дар маҳалли Сафорати ин кишвар дар Теҳрон эҳдо шуд.
Легиони Донор болотарин нишони ифтихори кишвари Фаронса аст, ки дорои панҷ сатҳи дараҷабандист. Нишони «Шевалйе» то кунун ба ҳудуди 30 нафар эронӣ эҳдо шудааст. Нишони «Афсар», ки инак, ба бонуи донишманд, доктор Омӯзгор ҳадя шуда, то кунун ба панҷ эронӣ эҳдо шудааст.
Дар ин маросим, ки бо ҳузури Дориюши Шойгон, доктор Алиашрафи Содиқӣ, доктор Ҳомиди Фӯлодванд, Алии Деҳбошӣ, Ҳамиди Амҷад, Найир Таҳурӣ, Алиасғари Саидӣ, Озартоши Озарнӯш, Парии Собирӣ, Мансура Иттиҳодия, Паринӯши Ганҷӣ, Амир Саиди Илоҳӣ ва шуморе дигар аз устодону донишҷӯён баргузор шуд, сафири Фаронса тайи суханронии кӯтоҳе, аз ҷойгоҳи илмии доктор Жола Омӯзгор сухан гуфт ва сипас, нишони «Афсар»-ро ба ӯ эҳдо кард.
Дар идома, доктор Омӯзгор дар бахше аз суханронии худ изҳор кард: «Имрӯз рӯзи бузурге барои ман аст ва ман умқи ин ифтихорро эҳсос мекунам. Ман ба насли «мумкинҳо» тааллуқ дорам; насле, ки дар зиндагиаш ҳадаф дошт».
Доктор Омӯзгор ба даврони таҳсили худ дар шаҳри Табрез ва Донишгоҳи Сорбоннаи Порис ишора кард ва аз устодони худ Бенвенист, Жилбер Лазар ва Жан дю Менаж ном бурд ва аз сафири Фаронса барои баргузории ин маросим ташаккур кард.
Пас аз он Дориюши Шойгон дар ҷойгоҳи суханронӣ ҳозир шуд ва гуфт: «Барои бахши бузурге аз эрониён доктор Жола Омӯзгор «бузургбонуи мутолиоти Эрони бостон» аст. Ғараз аз ин ришта ҳамон чизест, ки олмониҳо онро «иранистик» меноманд; яъне мутолиаи фарҳанг ва забонҳои бостонии Эрони пеш аз ислом».
Шойгон афзуд: «Инро низ таъкид кунам, ки тайи даҳаҳои гузашта ин ришта фарзанди ятими ҳавзаи мутолиоти классик будааст. Филмасал, дар Амрико курсии забонҳои бостонии Эрон батадриҷ аз Донишгоҳи Колумбия ва Ҳарвард ҳазф шуд».
Вай дар бахши дигаре аз суханони худ гуфт: «Дар марокизи академики донишгоҳҳои бузург ва муътабари дунё, ки мутолиоти Эрони бостон чунин вазъияте пайдо карда, ҳастанду буданд муҳаққиқони эроние, ки дар ин замина талош карданд ва дар миёни онҳо метавон аз зиндаёд Аҳмади Тафаззулӣ ва Жола Омӯзгор ёд кард, ки кӯшиданд ин мероси гаронбаҳоро, ки дар шарфи нобудист, ба ҳар қимате муҳофизат кунанд».
Вай дар идома хотирнишон кард: «Жола Омӯзгор тамоми зиндагиашро вақфи ин амри хатир кард ва тамоми донишу самоҷати хастагинопазир ва азми росихашро масруфи зинда нигаҳ доштани машъали Эрони бостон кард. Ҳеч кас ба андозаи хонуми Омӯзгор сазовори ин ифтихор нест, ки Вазорати фарҳанги Фаронса ба ҳақ, ба ӯ эъто мекунад. Хушҳолам, ки имшаб дар ин маросим ҳузур дорам ва шоҳиди қадршиносӣ аз заҳамоти ин зиндагии пурсамар ҳастам».
Доктор Жола Омӯзгори Ягона (мутаваллиди 12 озармоҳи соли 1318 ҳ.) устоди бознишастаи риштаи фарҳанг ва забонҳои бостонии Донишгоҳи Теҳрон ва узви вобастаи Фарҳангистони забон ва адаби форсист. Бархе аз осори вай иборатанд аз: «Эрони бостон» (Мариан Моле, тарҷума), «Намунаҳои нахустин инсон ва нахустин шаҳриёр дар таърихи афсонаии эрониён» (Артур Кристенсен, тарҷума ва таҳқиқ), «Шинохти асотири Эрон» (Ҷон Ҳинелз, тарҷума), «Устураи зиндагии Зардушт» (таълиф, ба ҳамкории Аҳмади Тафаззулӣ), «Ардовирофнома» («Ардовирознома») шомили ҳарфнависӣ, овонависӣ, тарҷумаи матни паҳлавӣ, вожанома (Филипп Жене, тарҷума ва таҳқиқ), «Забони паҳлавӣ, адабиёт ва дастури он» (таълиф, бо ҳамкории Аҳмади Тафаззулӣ), «Таърихи асотирии Эрон» (таълиф), «Китоби панҷуми «Динкард», «Забон, фарҳанг, устура» (маҷмӯаи мақолот), «Ёдгори Зарирон».
Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ дарёфти ин нишонро ба саркорхонуми Жола Омӯзгор табрик мегӯяд ва тандурустиву беҳрӯзии эшонро орзуманд аст.
Ба ривояти www.persianacademy.ir (пойгоҳи интернетии Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ)

همچنین بررسی کنید

واژه‌‌نامۀ شکوری در وبگاه پژوهشگاه

«Вожаномаи Шакурӣ» дар вебгоҳи пажӯҳишгоҳ

نرم‌افزار «واژه‌نامۀ شکوری» از سوی پژوهشگاه فرهنگ فارسی- تاجیکی، حاوی بیش از ۴۹۰۰۰۰ (چهارصد و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *